bureaucratie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- is een organisatiestructuur die gekenmerkt wordt door aan regels onderheven procedures, verdeling van verantwoordelijkheid, hiërarchie en onpersoonlijke relaties
- een ten gevolge van starre procedures, overmatig gebruik van formulieren en formaliteiten, zeer inefficiënte organisatie; terreur van de ambtenaren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bureaucratieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord van het Frans bureaucratie, in de betekenis van ‘heerschappij van de ambtenaren’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van bureaucratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bureaucratieën | meervoud | bureaucratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bureaucratie zijn vastgelegd.