brandbrief
zelfstandig naamwoord ˈbrɑndbrifBetekenis
- brief waarin in niet mis te verstane bewoordingen iets wordt medegedeeld of verzocht
Hoe spreek je brandbrief uit?
/ˈbrɑndbrif/
Brandbrief bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandbriefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandbriefjes | verkleinwoord, meervoud |
| brandbrieven | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘brief met maning’ voor het eerst aangetroffen in 1842
Woordfamilie van brandbrief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandbriefje | verkleinwoord | brandbrief |
| brandbriefjes | verkleinwoord meervoud | brandbrief |
| brandbrieven | meervoud | brandbrief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandbrief zijn vastgelegd.