bobbel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈbɔbəlBetekenis
- ronde verdikking of verheffing in een anderszins vlak oppervlak
- gasbel die zich uit een vloeistof aan de oppervlak vertoont
Hoe spreek je bobbel uit?
/ˈbɔbəl/
Bobbel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɔ | bot |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- gasbel die zich uit een vloeistof aan het oppervlak vertoont
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bobbels | meervoud |
| bobbeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bobbeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bobbelen
- gebiedende wijs van bobbelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bobbelen
Vervoeging van bobbel
bobbelhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘knobbel, luchtbel’ voor het eerst aangetroffen in 1490
Woordfamilie van bobbel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bobbels | meervoud | bobbel |
| bobbeltje | verkleinwoord | bobbel |
| bobbeltjes | verkleinwoord meervoud | bobbel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bobbel zijn vastgelegd.