blinde
zelfstandig naamwoord, werkwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈblɪndəBetekenis
- iemand die niet kan zien
- vensterluik, blind
Hoe spreek je blinde uit?
/ˈblɪndə/
Blinde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blinden | meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van blinden
Vervoeging van blinde
blindehele werkwoord
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van blind
Herkomst
blind ww met de uitgang -e