blaffer
zelfstandig naamwoord ˈblɑfərBetekenis
- een hond die (veel) blaft
- een revolver, vuistvuurwapen
Hoe spreek je blaffer uit?
/ˈblɑfər/
Blaffer bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blaffers | meervoud |
| blaffertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| blaffertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van blaffen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van blaffer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blaffers | meervoud | blaffer |
| blaffertje | verkleinwoord | blaffer |
| blaffertjes | verkleinwoord meervoud | blaffer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blaffer zijn vastgelegd.