bestraffing
zelfstandig naamwoord bəˈstrɑfɪŋBetekenis
- het bestraffen
- datgene waaruit de straf bestaat
Hoe spreek je bestraffing uit?
/bəˈstrɑfɪŋ/
Bestraffing bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bestraffingen | meervoud |
| bestraffinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bestraffinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van straffen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van bestraffing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bestraffingen | meervoud | bestraffing |
| bestraffinkje | verkleinwoord | bestraffing |
| bestraffinkjes | verkleinwoord meervoud | bestraffing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bestraffing zijn vastgelegd.