bekentenis
zelfstandig naamwoord bə'kɛntənɪsBetekenis
- een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben
- biecht, schuldbelijdenis
Hoe spreek je bekentenis uit?
/bəˈkɛntənɪs/
Bekentenis bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bekentenisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bekentenisjes | verkleinwoord, meervoud |
| bekentenissen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘het erkennen’ voor het eerst aangetroffen in 1552
Woordfamilie van bekentenis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bekentenisje | verkleinwoord | bekentenis |
| bekentenisjes | verkleinwoord meervoud | bekentenis |
| bekentenissen | meervoud | bekentenis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bekentenis zijn vastgelegd.