bandrecorder
zelfstandig naamwoord ˈbɑntriˌkɔːrdərBetekenis
- een toestel dat geluid opnam op een band magnetiseerbaar materiaal
Hoe spreek je bandrecorder uit?
/ˈbɑntriˌkɔrdər/
Bandrecorder bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| i | riet |
| k | kat |
| ɔ | bot |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bandrecorders | meervoud |
| bandrecordertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bandrecordertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘apparaat voor het weergeven van een bandopname’ voor het eerst aangetroffen in 1957
Woordfamilie van bandrecorder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bandrecorders | meervoud | bandrecorder |
| bandrecordertje | verkleinwoord | bandrecorder |
| bandrecordertjes | verkleinwoord meervoud | bandrecorder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bandrecorder zijn vastgelegd.