alteratie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een onverwachte verandering
- het incidenteel afwijken van de toonhoogten van de toonladdertonen, genoteerd door middel van kruis- en moltekens
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| alteraties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verandering’ voor het eerst aangetroffen in 1528
Woordfamilie van alteratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| alteraties | meervoud | alteratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van alteratie zijn vastgelegd.