accordeon
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een muziekinstrument met doorslaande tongen waarbij door trekken en duwen dezelfde toon wordt geproduceerd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| accordeonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| accordeonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| accordeons | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van accordeon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| accordeonnetje | verkleinwoord | accordeon |
| accordeonnetjes | verkleinwoord meervoud | accordeon |
| accordeons | meervoud | accordeon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van accordeon zijn vastgelegd.