bandoneon
zelfstandig naamwoord /bɑnˈdoneɔn/Betekenis
- een wisseltonig instrument met doorslaande tongen en een blaasbalg
Hoe spreek je bandoneon uit?
/bɑnˈdoneɔn/
Bandoneon bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| o | boot |
| e | veel |
| ɔ | bot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bandoneonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bandoneonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| bandoneons | meervoud |
Herkomst
eponiem: van Duits Bandoneon, genoemd naar de 19e-eeuwse Duitse harmonicaverkoper H. Band , die het instrument omstreeks 1840 uitvond, in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van bandoneon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bandoneonnetje | verkleinwoord | bandoneon |
| bandoneonnetjes | verkleinwoord meervoud | bandoneon |
| bandoneons | meervoud | bandoneon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bandoneon zijn vastgelegd.