aanwijzer
zelfstandig naamwoord ˈaɱwɛizərBetekenis
- iemand die aanwijst
- voorwerp waarmee men kan aanwijzen of dat iets aanwijst
- exponent
Hoe spreek je aanwijzer uit?
/ˈamwɛizər/
Aanwijzer bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| m | maan |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| z | zon |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanwijzers | meervoud |
| aanwijzertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanwijzertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanwijzen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanwijzer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanwijzers | meervoud | aanwijzer |
| aanwijzertje | verkleinwoord | aanwijzer |
| aanwijzertjes | verkleinwoord meervoud | aanwijzer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanwijzer zijn vastgelegd.