aanspreker
zelfstandig naamwoord ˈansprekərBetekenis
- de aanzegger van een sterfgeval en de persoon die de begrafenis of crematie regelt
Hoe spreek je aanspreker uit?
/ˈansprekər/
Aanspreker bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aansprekers | meervoud |
| aansprekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aansprekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van aanspreken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanspreker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aansprekers | meervoud | aanspreker |
| aansprekertje | verkleinwoord | aanspreker |
| aansprekertjes | verkleinwoord meervoud | aanspreker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanspreker zijn vastgelegd.