aanrijding
zelfstandig naamwoord ˈanrɛidɪŋBetekenis
- botsing met een voertuig, ongeval
Hoe spreek je aanrijding uit?
/ˈanrɛidɪŋ/
Aanrijding bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanrijdingen | meervoud |
| aanrijdinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanrijdinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanrijden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van aanrijding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanrijdingen | meervoud | aanrijding |
| aanrijdinkje | verkleinwoord | aanrijding |
| aanrijdinkjes | verkleinwoord meervoud | aanrijding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanrijding zijn vastgelegd.