aanrander
zelfstandig naamwoord ˈanrɑndərBetekenis
- een aanvaller
- (20e eeuw) ook een persoon, in de regel van het mannelijke geslacht die iemand anders (een vrouw) aanvalt om seksuele redenen
- een aantaster, schender (van de neutraliteit, eer)
Hoe spreek je aanrander uit?
/ˈanrɑndər/
Aanrander bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- ook een persoon, in de regel van het mannelijke geslacht die iemand anders (een vrouw) aanvalt om seksuele redenen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanranders | meervoud |
| aanrandertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanrandertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van aanranden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanrander
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanranders | meervoud | aanrander |
| aanrandertje | verkleinwoord | aanrander |
| aanrandertjes | verkleinwoord meervoud | aanrander |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanrander zijn vastgelegd.