aanhef
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈanhɛfBetekenis
- begin (muziekstuk).
- begin (boek of gedicht).
- begin (van een rede).
Hoe spreek je aanhef uit?
/ˈanhɛf/
Aanhef bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| h | hoed |
| ɛ | bed |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- begin (muziekstuk)
- begin (boek of gedicht)
- begin (van een rede)
- onderdeel van een brief waarin de schrijver de geadresseerde aanspreekt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanheffen | meervoud |
| aanhefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanhefjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanheffen
Vervoeging van aanhef
aanhefhele werkwoord
Woordfamilie van aanhef
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanhefje | verkleinwoord | aanhef |
| aanhefjes | verkleinwoord meervoud | aanhef |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanhef zijn vastgelegd.