Naar de inhoud

aandraven

snel lopen of rustig rennen door paarden of mensen

aandraven

werkwoord ˈandravə(n)

Betekenis

  1. snel lopen of rustig rennen door paarden of mensen
  2. komen aandraven met: snel komen om iets te vertellen of te geven

Hoe spreek je aandraven uit?

/ˈandravən/

Aandraven bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.

De tekens in /ˈandravən/ en een woord waarin dezelfde klank staat.
Teken Klinkt als in
a maan
n nek
d dak
r rood
v vis
ə de
ˈ de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint

Vervoeging van aandraven

aandravenhele werkwoord — draafde aanverleden tijd enkelvoud — draafden aanverleden tijd meervoud — aangedraafdvoltooid deelwoord

Persoon Tegenwoordige tijd Verleden tijd
ik draaf aan draafde aan
jij draaft aan draafde aan
hij, zij, het draaft aan draafde aan
wij draven aan draafden aan
jullie draven aan draafden aan
zij draven aan draafden aan
Alle 74 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
Vorm Grammaticale informatie
aan te draven actief, infinitief, onvoltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm
aan te zullen draven actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, lange vorm
aan zal draven bijzin, toekomende tijd
aan zou draven bijzin, voorwaardelijk
aan zouden draven bijzin, voorwaardelijk
aan zoudt draven bijzin, voorwaardelijk
aan zullen draven actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, korte vorm
aan zullen draven bijzin, toekomende tijd
aan zult draven bijzin, toekomende tijd
aandraaf bijzin, tegenwoordige tijd
aandraafde bijzin, verleden tijd
aandraafden bijzin, verleden tijd
aandraaft bijzin, tegenwoordige tijd
aandravend onvoltooid, deelwoord
aangedraafd verleden tijd, deelwoord
aangedraafd te zullen hebben actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, lange vorm
aangedraafd zullen hebben actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, korte vorm
draaf aan gebiedende wijs
draafde aan verleden tijd
ev. gebiedende wijs
had aangedraafd voltooid, verleden tijd, eerste persoon
had aangedraafd voltooid, verleden tijd, tweede persoon
had aangedraafd voltooid, verleden tijd, derde persoon
hadden aangedraafd voltooid, verleden tijd, eerste persoon
hadden aangedraafd voltooid, verleden tijd, tweede persoon
hadden aangedraafd voltooid, verleden tijd, derde persoon
hadt aangedraafd voltooid, verleden tijd, tweede persoon
heb aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon
hebben aangedraafd actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, korte vorm
hebben aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon
hebben aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon
hebben aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon
hebt aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon
heeft aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon
heeft aangedraafd voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon
te hebben aangedraafd actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm
te zullen aandraven actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, lange vorm
zal aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, enkelvoud, eerste persoon
zal aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon
zal aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, enkelvoud, derde persoon
zal aandraven bijzin, toekomende tijd
zal aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, eerste persoon
zal aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, tweede persoon
zal aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, derde persoon
zou aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, enkelvoud, eerste persoon
zou aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon
zou aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, enkelvoud, derde persoon
zou aandraven bijzin, voorwaardelijk
zou aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon
zou aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon
zou aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, derde persoon
zou(dt) aandraven aan zou(dt) draven bijzin, voorwaardelijk
zouden aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, meervoud, eerste persoon
zouden aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, meervoud, tweede persoon
zouden aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, meervoud, derde persoon
zouden aandraven bijzin, voorwaardelijk
zouden aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon
zouden aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon
zouden aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, derde persoon
zoudt aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon
zoudt aandraven bijzin, voorwaardelijk
zoudt aangedraafd hebben voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon
zullen aandraven actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, korte vorm
zullen aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, meervoud, eerste persoon
zullen aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, meervoud, tweede persoon
zullen aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, meervoud, derde persoon
zullen aandraven bijzin, toekomende tijd
zullen aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, eerste persoon
zullen aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, tweede persoon
zullen aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, derde persoon
zult aandraven aantonende wijs, onvoltooid, hoofdzin, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon
zult aandraven bijzin, toekomende tijd
zult aangedraafd hebben voltooid, toekomende tijd, tweede persoon
zult/zal aandraven aan zult/zal draven bijzin, toekomende tijd

Herkomst

samenstelling van aan bw en draven ww

Woordfamilie van aandraven

Woordvorm Relatie Afgeleid van
aandraaf subordinate-clause, tegenwoordige tijd aandraven
aandraafde subordinate-clause, verleden tijd aandraven
aandraafden subordinate-clause, verleden tijd aandraven
aandraaft subordinate-clause, tegenwoordige tijd aandraven
aandrave with-subordinate-clause aandraven
aandravend onvoltooid deelwoord aandraven
aandravende woordvorm aandraven
aangedraafd voltooid deelwoord aandraven
aangedraafde woordvorm aandraven
draaf aan gebiedende wijs aandraven
draafde aan verleden tijd aandraven
draafden aan aantonende wijs, onvoltooid, main-clause, verleden tijd, meervoud, 1e persoon aandraven
draaft aan aantonende wijs, onvoltooid, main-clause, tegenwoordige tijd, enkelvoud, 2e persoon aandraven
drave aan woordvorm aandraven
draven aan aantonende wijs, onvoltooid, main-clause, tegenwoordige tijd, meervoud, 1e persoon aandraven

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aandraven zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over aandraven

Hoe spreek ik aandraven uit?
Zo spreek je aandraven uit: /ˈandravə(n)/. Dat is de weergave in het internationaal fonetisch alfabet, waarin elke klank een eigen teken heeft. Het streepje ˈ markeert de klemtoon: die ligt op de eerste lettergreep.
Wat is de betekenis van aandraven?
Aandraven is een werkwoord. De betekenis is: snel lopen of rustig rennen door paarden of mensen. In totaal staan er 2 betekenissen.
Hoe vervoeg ik aandraven?
Zo vervoeg je aandraven zo: het voltooid deelwoord is aangedraafd. Alle vormen staan in de tabel op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord aandraven is 14 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

  1. A 1
  2. A 1
  3. N 1
  4. D 2
  5. R 2
  6. A 1
  7. V 4
  8. E 1
  9. N 1
  10. 14 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

aandraven levert met Wordfeud minimaal 14 en maximaal 66 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

  1. A 1
  2. A 1
  3. N 1
  4. D 2
  5. R 2
  6. A 1
  7. V 4
  8. E 1
  9. N 1
  10. 14 zonder bonus
  11. 66 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (V) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

aandraven in het kort

aandraven staat in dit woordenboek als werkwoord. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Van aandraven staan er 45 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort aandraven bij een woordfamilie van 15 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.

aandraven: snel lopen of rustig rennen door paarden of mensen
Deel aandraven — standaardnederlands.nl