zelfontbranding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het spontaan in brand schieten van een substantie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfontbrandingen | meervoud |
| zelfontbrandinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zelfontbrandinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zelf zn en ontbranding zn
Woordfamilie van zelfontbranding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfontbrandingen | meervoud | zelfontbranding |
| zelfontbrandinkje | verkleinwoord | zelfontbranding |
| zelfontbrandinkjes | verkleinwoord meervoud | zelfontbranding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfontbranding zijn vastgelegd.