zekerheidswetgeving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wetgeving die bedoeld is om mensen zekerheid van bestaan te geven.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zekerheidswetgevingen | meervoud |
| zekerheidswetgevinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zekerheidswetgevinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zekerheid en wetgeving met het invoegsel -s-
Woordfamilie van zekerheidswetgeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zekerheidswetgevingen | meervoud | zekerheidswetgeving |
| zekerheidswetgevinkje | verkleinwoord | zekerheidswetgeving |
| zekerheidswetgevinkjes | verkleinwoord meervoud | zekerheidswetgeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zekerheidswetgeving zijn vastgelegd.