zandruiter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een ruiter die van zijn paard valt en op de grond belandt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zandruiters | meervoud |
| zandruitertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| zandruitertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van zand en ruiter
Woordfamilie van zandruiter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zandruiters | meervoud | zandruiter |
| zandruitertje | verkleinwoord | zandruiter |
| zandruitertjes | verkleinwoord meervoud | zandruiter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zandruiter zijn vastgelegd.