wortelkluit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een door de wortels van een plant bijeengehouden bal grond
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wortelkluiten | meervoud |
| wortelkluitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wortelkluitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wortel en kluit
Woordfamilie van wortelkluit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wortelkluiten | meervoud | wortelkluit |
| wortelkluitje | verkleinwoord | wortelkluit |
| wortelkluitjes | verkleinwoord meervoud | wortelkluit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wortelkluit zijn vastgelegd.