wilde
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ˈwɪldəBetekenis
- iemand zonder beschaving
Hoe spreek je wilde uit?
/ˈwɪldə/
Wilde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| l | land |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wilden | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van wild
Woordvorm
- enkelvoud verleden tijd van willen
Vervoeging van wilde
wildehele werkwoord
Herkomst
zn: afgeleid van wild bn met het achtervoegsel -e