wildcard
zelfstandig naamwoord ˈwɑjltkɑːrtBetekenis
- toegangskaart voor een speler voor een toernooi die daarvoor niet 'geplaatst' is
- teken dat aangeeft dat men op of na die plek alle waarden wil hebben (bijv. Met mul* kan men bij een rubriek alle personen met achternaam verkrijgen waarvan de naam begint met mul)
Hoe spreek je wildcard uit?
/ˈwɑjltkɑrt/
Wildcard bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| j | ja |
| l | land |
| t | tak |
| k | kat |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wildcardje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wildcardjes | verkleinwoord, meervoud |
| wildcards | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wild en card
Woordfamilie van wildcard
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wildcardje | verkleinwoord | wildcard |
| wildcardjes | verkleinwoord meervoud | wildcard |
| wildcards | meervoud | wildcard |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wildcard zijn vastgelegd.