wiegeling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- jong kind dat nog in de wieg ligt
- schommeling, deining
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wiegelingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van wiegelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van wiegeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wiegelingen | meervoud | wiegeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wiegeling zijn vastgelegd.