werkvergunning
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een officiële verklaring dat men in een bepaald land mag werken
- een officiële verklaring dat men een buitenlander te werk mag stellen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| werkvergunningen | meervoud |
| werkvergunninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| werkvergunninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van werk zn en vergunning zn
Woordfamilie van werkvergunning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| werkvergunningen | meervoud | werkvergunning |
| werkvergunninkje | verkleinwoord | werkvergunning |
| werkvergunninkjes | verkleinwoord meervoud | werkvergunning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van werkvergunning zijn vastgelegd.