weiland
zelfstandig naamwoord /'ʋɛɪlɑnt/Betekenis
- een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee
- destijds, eens, ooit, voorheen, vroeger
- tijdens leven
Hoe spreek je weiland uit?
/ˈwɛilɑnt/
Weiland bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weilanden | meervoud |
| weilandje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weilandjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘grasland waar vee graast’ voor het eerst aangetroffen in 1252
Woordfamilie van weiland
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weilanden | meervoud | weiland |
| weilandje | verkleinwoord | weiland |
| weilandjes | verkleinwoord meervoud | weiland |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weiland zijn vastgelegd.