wegloper
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die weggaat terwijl dat eigenlijk niet mag of niet de bedoeling is
- kind dat zonder toestemming van de ouders het ouderlijk huis verlaat om ergens anders te gaan wonen
- vluchteling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weglopers | meervoud |
| weglopertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weglopertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van weg bw en loper zn
Woordfamilie van wegloper
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weglopers | meervoud | wegloper |
| weglopertje | verkleinwoord | wegloper |
| weglopertjes | verkleinwoord meervoud | wegloper |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wegloper zijn vastgelegd.