wegblijver
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die niet komt
- iemand die niet komt en vanaf dat bepaald moment helemaal niet meer komt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wegblijvers | meervoud |
| wegblijvertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wegblijvertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van wegblijven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van wegblijver
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wegblijvers | meervoud | wegblijver |
| wegblijvertje | verkleinwoord | wegblijver |
| wegblijvertjes | verkleinwoord meervoud | wegblijver |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wegblijver zijn vastgelegd.