wedstrijd
zelfstandig naamwoord ˈwɛtstrɛitBetekenis
- een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is
Hoe spreek je wedstrijd uit?
/ˈwɛtstrɛit/
Wedstrijd bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| s | sok |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wedstrijden | meervoud |
| wedstrijdje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wedstrijdjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘wedijver, i.h.b. in sport’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van wedstrijd
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wedstrijden | meervoud | wedstrijd |
| wedstrijdje | verkleinwoord | wedstrijd |
| wedstrijdjes | verkleinwoord meervoud | wedstrijd |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wedstrijd zijn vastgelegd.