toernooi
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een georganiseerde reeks wedstrijden waarin ploegen of individuele spelers het tegen elkaar opnemen, met als doel achteraf een winnaar te kunnen aanduiden.
- steekspel waaraan ridders in de middeleeuwen deelnamen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toernooien | meervoud |
| toernooitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| toernooitjes | verkleinwoord, meervoud |
| tornooi |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toernooien
- gebiedende wijs van toernooien
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toernooien
Vervoeging van toernooi
toernooihele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘steekspel’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van toernooi
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toernooien | meervoud | toernooi |
| toernooitje | verkleinwoord | toernooi |
| toernooitjes | verkleinwoord meervoud | toernooi |
| getoernooid | woordvorm | toernooien |
| toernooide | woordvorm | toernooien |
| toernooiden | woordvorm | toernooien |
| toernooie | woordvorm | toernooien |
| toernooiend | woordvorm | toernooien |
| toernooiende | woordvorm | toernooien |
| toernooit | woordvorm | toernooien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toernooi zijn vastgelegd.