wankel
bijvoeglijk naamwoord, bijwoord, werkwoord /'wɑŋkəl/Betekenis
- wat niet stevig staat
- onbestendig
- in wankele wijze
- in onbestendige wijze
Hoe spreek je wankel uit?
/ˈwɑŋkəl/
Wankel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wankele | verbogen, stellende trap |
| wankeler | onverbogen, vergrotende trap |
| wankelere | verbogen, vergrotende trap |
| wankelers | partitief, vergrotende trap |
| wankels | partitief, stellende trap |
| wankelst | onverbogen, overtreffende trap |
| wankelste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wankelen
- gebiedende wijs van wankelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wankelen
Vervoeging van wankel
wankelhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘niet vast’ voor het eerst aangetroffen in 1285
Woordfamilie van wankel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wankeler | vergrotende trap | wankel |
| wankelere | verbogen vergrotende trap | wankel |
| wankelers | partitieve vergrotende trap | wankel |
| wankels | partitive, positive | wankel |
| wankelst | uninflected, superlative | wankel |
| wankelste | inflected, superlative | wankel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wankel zijn vastgelegd.