wankant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ongeschaafde, ruwe, niet gerechte zijde van een houten balk of plank
- de foute, verkeerde kant
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wankanten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wan bn en kant zn
Woordfamilie van wankant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wankanten | meervoud | wankant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wankant zijn vastgelegd.