vouwlijn
zelfstandig naamwoord ˈvɑuwlɛinBetekenis
- een lijn waarlangs men makkelijk kan of moet vouwen; het kan ook de lijn zijn waarlangs al gevouwen is
Hoe spreek je vouwlijn uit?
/ˈvɑuwlɛin/
Vouwlijn bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɑu | koud |
| w | quiz |
| l | land |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vouwlijnen | meervoud |
| vouwlijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vouwlijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vouw ww en lijn
Woordfamilie van vouwlijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vouwlijnen | meervoud | vouwlijn |
| vouwlijntje | verkleinwoord | vouwlijn |
| vouwlijntjes | verkleinwoord meervoud | vouwlijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vouwlijn zijn vastgelegd.