vormfout
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een term uit de rechtspraak die duidt op een gemaakte fout in de procedure, volgens art. 359a Sv.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vormfouten | meervoud |
| vormfoutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vormfoutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vorm zn en fout zn
Woordfamilie van vormfout
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vormfouten | meervoud | vormfout |
| vormfoutje | verkleinwoord | vormfout |
| vormfoutjes | verkleinwoord meervoud | vormfout |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vormfout zijn vastgelegd.