voornaam
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈvornamBetekenis
- naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.
- van hoog aanzien in een gemeenschap.
- van groter belang dan het meeste.
Hoe spreek je voornaam uit?
/ˈvornam/
Voornaam bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| o | boot |
| r | rood |
| n | nek |
| a | maan |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| voornaampje | verkleinwoord, enkelvoud |
| voornaampjes | verkleinwoord, meervoud |
| voornamen | meervoud |
| vóórnaam | canonical |
bijvoeglijk naamwoord
- van groot belang
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| voornáám | canonical |
Herkomst
In de betekenis van ‘aanzienlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1556
Woordfamilie van voornaam
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| voornaampje | verkleinwoord | voornaam |
| voornaampjes | verkleinwoord meervoud | voornaam |
| voornaams | woordvorm | voornaam |
| voornaamst | woordvorm | voornaam |
| voornaamste | woordvorm | voornaam |
| voorname | woordvorm | voornaam |
| voornamer | woordvorm | voornaam |
| voornamere | woordvorm | voornaam |
| voornamers | woordvorm | voornaam |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van voornaam zijn vastgelegd.