toppunt
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hoogste punt
- beste, meest ontwikkelde zaak
- hoogste punt van een functie (extreem)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toppunten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘hoogste punt’ voor het eerst aangetroffen in 1608
Woordfamilie van toppunt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toppunten | meervoud | toppunt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toppunt zijn vastgelegd.