voeging
zelfstandig naamwoordBetekenis
- twee of meer juridische zaken in één rechtszaak behandelen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| voegingen | meervoud |
| voeginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| voeginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van voegen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van voeging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| voegingen | meervoud | voeging |
| voeginkje | verkleinwoord | voeging |
| voeginkjes | verkleinwoord meervoud | voeging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van voeging zijn vastgelegd.