vijand
zelfstandig naamwoord ˈvɛijɑntBetekenis
- iemand met wie men op voet van oorlog leeft
Hoe spreek je vijand uit?
/ˈvɛijɑnt/
Vijand bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɛi | trein |
| j | ja |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (vijandje) | verkleinwoord, enkelvoud |
| (vijandjes) | verkleinwoord, meervoud |
| vijanden | meervoud |
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands viant van Oudnederlands fiunt, in de betekenis van ‘persoon die een ander haat’ voor het eerst aangetroffen in 901; eigenlijk het tegenwoordig deelwoord van een werkwoord dat verwant is met Gotisch 𐍆𐌹𐌾𐌰𐌽 (fijan) "haten"
Woordfamilie van vijand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vijanden | meervoud | vijand |
| vijandje | woordvorm | vijand |
| vijandjes | meervoud | vijand |
| vijands | formal, masculine, poetic | vijand |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vijand zijn vastgelegd.