vertrouwensberoep
zelfstandig naamwoordBetekenis
- beroep waarbij sprake is van een vertrouwensrelatie met de cliënt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vertrouwensberoepen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vertrouwen en beroep met het invoegsel -s-
Woordfamilie van vertrouwensberoep
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vertrouwensberoepen | meervoud | vertrouwensberoep |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vertrouwensberoep zijn vastgelegd.