vertakking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plaats waar iets vertakt is
- een van de delen die na het splitsen ontstaat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vertakkingen | meervoud |
| vertakkinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vertakkinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van vertakken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van vertakking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vertakkingen | meervoud | vertakking |
| vertakkinkje | verkleinwoord | vertakking |
| vertakkinkjes | verkleinwoord meervoud | vertakking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vertakking zijn vastgelegd.