verrader
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die verraad pleegt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verraders | meervoud |
| verradertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verradertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verraden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van verrader
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verraders | meervoud | verrader |
| verradertje | verkleinwoord | verrader |
| verradertjes | verkleinwoord meervoud | verrader |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verrader zijn vastgelegd.