verkering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- regelmatige omgang met iemand, gewoonlijk om amoureuse beweegredenen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verkeringen | meervoud |
| verkerinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verkerinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verkeren (in bet. "omgang hebben.") met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verkering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verkeringen | meervoud | verkering |
| verkerinkje | verkleinwoord | verkering |
| verkerinkjes | verkleinwoord meervoud | verkering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verkering zijn vastgelegd.