verjaring
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het niet meer afdwingbaar zijn van een vordering door het verloop van de tijd
- het moeten blijven accepteren van iets dat men al lang geaccepteerd heeft
- de dag waarop men jarig is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verjaringen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling verjaren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verjaring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verjaringen | meervoud | verjaring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verjaring zijn vastgelegd.