verbreking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een einde aan een bestaande verbinding
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verbrekingen | meervoud |
| verbrekinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verbrekinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verbreken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verbreking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verbrekingen | meervoud | verbreking |
| verbrekinkje | verkleinwoord | verbreking |
| verbrekinkjes | verkleinwoord meervoud | verbreking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verbreking zijn vastgelegd.