veldsterkte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de vectoriële grootte die een veld op een bepaald punt en een bepaald tijdstip heeft
- de intensiteit van de plaatselijke elektromagnetische straling waarmee in een ontvangantenne een signaalspanning wordt opwekt. De elektrische veldsterkte wordt uit gedrukt in volt per meter, de magnetische veldsterkte in ampère per meter
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veldsterkten | meervoud |
| veldsterktes | meervoud |
| veldsterktetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| veldsterktetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van veld en sterkte
Woordfamilie van veldsterkte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veldsterkten | meervoud | veldsterkte |
| veldsterktes | meervoud | veldsterkte |
| veldsterktetje | verkleinwoord | veldsterkte |
| veldsterktetjes | verkleinwoord meervoud | veldsterkte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veldsterkte zijn vastgelegd.