signaalsterkte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de signaalspanning die in een ontvangantenne door het plaatselijke elektromagnetische veld wordt opgewekt. De signaalsterkte wordt uit gedrukt in volt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| signaalsterkten | meervoud |
| signaalsterktetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| signaalsterktetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van signaal en sterkte
Woordfamilie van signaalsterkte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| signaalsterkten | meervoud | signaalsterkte |
| signaalsterktetje | verkleinwoord | signaalsterkte |
| signaalsterktetjes | verkleinwoord meervoud | signaalsterkte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van signaalsterkte zijn vastgelegd.