vanger
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die vangt
- iets dat (op)vangt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vangers | meervoud |
| vangertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vangertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van vangen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van vanger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vangers | meervoud | vanger |
| vangertje | verkleinwoord | vanger |
| vangertjes | verkleinwoord meervoud | vanger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vanger zijn vastgelegd.