vakvrouw
zelfstandig naamwoord ˈvɑkfrɑuBetekenis
- een vrouw die een vak beheersten ook beoefent
Hoe spreek je vakvrouw uit?
/ˈvɑkfrɑu/
Vakvrouw bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| f | fiets |
| r | rood |
| ɑu | koud |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een vrouw die een vak beheerst en ook beoefent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vakvrouwen | meervoud |
| vakvrouwtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vakvrouwtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vak zn en vrouw zn
Woordfamilie van vakvrouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vakvrouwen | meervoud | vakvrouw |
| vakvrouwtje | verkleinwoord | vakvrouw |
| vakvrouwtjes | verkleinwoord meervoud | vakvrouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vakvrouw zijn vastgelegd.