urn
zelfstandig naamwoord ˈʏrᵊnBetekenis
- een aardewerken pot bedoeld de as van een overledene te bevatten
Hoe spreek je urn uit?
/ˈʏrən/
Urn bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʏ | put |
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| urnen | meervoud |
| urntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| urntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘lijkbus’ voor het eerst aangetroffen in 1660
Woordfamilie van urn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| urntje | verkleinwoord | urn |
| urntjes | verkleinwoord meervoud | urn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van urn zijn vastgelegd.