uitvaller
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die ergens niet meer aan mee kan doen en zo het doel niet kan bereiken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitvallers | meervoud |
| uitvallertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uitvallertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van uitvallen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uitvaller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitvallers | meervoud | uitvaller |
| uitvallertje | verkleinwoord | uitvaller |
| uitvallertjes | verkleinwoord meervoud | uitvaller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitvaller zijn vastgelegd.